Մոսկվայի ու Նուր֊Սուլթանի շահերի բախումը գրեթե անխուսափելի է. Վահե Դավթյան

SOCAR-ը չի գալիս Հայաստան, քանի որ հասկանում է՝ "Роснефть"-ի հետ մրցելու համար չունի անհրաժեշտ ռեսուրս։ SOCAR-ը չունի բենզինի ու դիզվառելիքի արտադրության բավարար միջոցներ, ու ստիպված է բավարարվել հիմնականում ռուսական ու մասամբ եվրոպական վառելիքով (չհաշված 1970֊ականներին կառուցված Ալիևի անվան նավթավերամշակման գործարանում արտադրվող աղբը)։

Սակայն, դրա փոխարեն, Հայաստան է գալիս SOCAR-ի առանցքային գործընկեր՝ ղազախական «Կազմունայգազը», որն ուղղակիորեն մասնակցելու է ազերիներին հանձնված հայկական տարածքներում ենթակառուցվածքների ձևավորման գործին (օրերս Բաքվում դրա մասին հայտարարեց Տոկաևը՝ կնքելով Ալիևի հետ երկարաժամկետ համագործակցության համաձայնագիր ու եղբայր֊քաղաքներ հռչակելով Շուշին և ղազախական Թուրքեստանը)։
Հիշեցնեմ, որ ս.թ. մայիսին Նուր֊Սուլթանը վավերացրեց հայ֊ղազախական համաձայնագիրը բենզինի ու դիզվառելիքի մատակարարման վերաբերյալ։ Իհարկե, ենթադրվում է, որ մատակարարումներն իրականացվելու են մնացորդային սկզբունքով՝ հաշվի առնելով հայաստանյան շուկայում "Роснефть"-ի ազդեցությունը, միաժամանակ, գործարքին խանգարում է նաև միջազգային էներգետիկ ճգնաժամը, որի հետևանքով ղազախները արգելել են մինչև տարեվերջ նավթամթերք արտահանել։

Սակայն խնդիրը գտնվում է բացառապես երկարաժամկետ ռազմավարական պլանավորման տիրույթում։ Իսկ այստեղ Մոսկվայի ու Նուր֊Սուլթանի շահերի բախումը գրեթե անխուսափելի է։

Մեկնաբանություններ